آباده

از دانشنامه فرش
پرش به: ناوبری، جستجو

آباده âbâde

آباده از شهرهای استان فارس است که در ۶۳۸ كيلومتری تهران قرار گرفته است. اين شهر از شمال به قمشه و اصفهان و يزد، از شرق به يزد و رفسنجان و سيرجان، از جنوب به شيراز و نيريز، و از غرب به ياسوج و سميرم محدود می شود. آب وهوای اين شهر معتدل و سردسير است. رودخانه ايزدخواست زمين های آن را آبياری می كند و ارتفاع آن از سطح دريا ۱۸۴۵ متر است. فرش بافی در اين شهرستان به ويژه در روستاهايی كه در مسير مهاجرت عشاير قرار دارد، مانند صغاد و بهمن، سابقه ای نسبتاً طولانی دارد و ريشه گرفته از عشاير قشقائی و باصری است كه در اطراف شهرها ييلاق دارند. برخی از ويژگی های فرش آباده

  1. طرح و نقش فرش ها:فرش بافان اين ناحيه در بافتن فرش با طرح روستايی ـ عشايری و نقوش هندسی با خطوط شكسته همچون فرش های ايلات قشقائی و لری و افشاری مهارت به سزايی دارند و ابتکار و خلاقيتشان شهره است. نصرآبادی از فرش های معروف اين محل است كه به وسيله گروهی از عرب های مهاجر در آن محل بافته می شود. اين فرش ها و همچنين فرش آباده كوچك پارچه است. از نقوش معروف آباده می توان به محرمات سه ترنج، هندسی قشقائی، و میمه اشاره کرد.
  2. بافت:تارو پود اين فرش ها عموماً از نخ پنبه و گاهی از پشم است. گره اين دست باف ها نامتقارن و بافت آن دوپود است.
  3. رنگ: اين فرش ها رنگ های روشن و شاد دارد و رنگ های غالب در آنها قرمز، سرمه ای، زرد، و كرم است. در گذشته، برای آماده سازی آنها از رنگ زاهای طبيعی و گياهی استفاده می شد، اما امروزه از رنگ های شيميايی نيز استفاده می شود.

فرش آباده هنگام اسكان كوچ نشينان و عشاير ـ طوايف شش بلوكی و باصری و عرب ـ بافته می شود و هر طايفه بر اساس سبک و سياق خاص خود عمل می کند.[۱]

منبع

  1. کتاب دانشنامه فرش ـ احمد دانشگر