آذربايجان غربی

از دانشنامه فرش
پرش به: ناوبری، جستجو

آذربايجان غربی âzarbâyjâneqarbī

اين استان در غرب ايران است و 463/37 كيلومتر مربع مساحت دارد. از شمال به جمهوری های ارمنستان و ترکیه، از شرق به درياچه اروميه و آذربايجان شرقی، از جنوب به استان كردستان، و از غرب به جمهوری های تركيه و عراق محدود می شود.

مركز استان شهر اروميه است و اشنويه، بوكان، پلدشت، پيرانشهر، تكاب، چالدران، چايپاره (قره ضياءالدين)، خوی، سردشت، سلماس، شاهين دژ، شوط، ماكو، مهاباد، مياندوآب، و نقده از شهرهای ديگر آن است.

اوضاع جغرافيايی و آب و هوای استان بر اثر مجاورت با درياچه اروميه و كوهستانی بودن و نزديكی آن به دريای مديترانه و هوای مديترانه ای باعث پيدايش مزرعه ها و مرتع ها و باغ های سرسبز شده و پرورش دام، به ويژه گوسفند، را در بيشتر نقاط آن رونق داده است. پرورش گوسفندو تهيه پشم از اين حيوان باعث رونق فرش بافی نيز شده است؛ چنانکه مردم در بيشتر شهرها و روستاهای استان علاوه بر كشاورزی و باغداری به فرش بافی نيز اشتغال دارند.

طرح و نقش و رنگ فرش استان متأثر از فرش های كردستان و آذربايجان شرقی است. بخشی از مواد اوّليه را در استان و بخشی ديگر را از سنندج و تبريز تهيه می کنند.[۱]


منبع

  1. کتاب دانشنامه فرش ـ احمد دانشگر