تار

از دانشنامه فرش
پرش به: ناوبری، جستجو

تار târ

چلّه. تون. تان. تونه. ريشه. مجموعه نخ هايی عمودی است که كاملاً موازی و يك نواخت با هم بر دار قالی بسته می شود. تارها به كمك يک تيرك چوبی به نام هاف به صورت دو دسته يك در ميان جلو و عقب در می آيد. هاف اين تقسيم را پايدار نگه می دارد تا كار پودگذاری را آسان و عملی سازد. تار به منزله ستون ساختمان و پيكره فرش است، بدين سبب بايد هنگام چلّه كشی دقت و ظرافت لازم به كار برده شود. فرش با زدن گره هايی از نخ پشم يا ابريشم، كه پرز يا خامه ناميده می شود، بر تار بافته می شود. نخ تار از هر لحاظ متناسب با ساير نخ های فرش انتخاب می شود (جدول تناسب مصرفی به نسبت رج شمار، پيوست). تار يا چلّه در همه فرش ها همچون قالی، گليم، و زيلو يكسان بسته می شود، ولی اولاً چلّه كشی قالی به سبب ظرافت آن بايد به وسيله افراد كاردان و متبحّر انجام شود و ثانياً با توجه به شيوه بافت و وزن فرش بايد كشش چلّه (تار) با مقاومت دار هماهنگی داشته باشد. جنس تار می تواند از پنبه، پشم و ابريشم باشد ولی معمولاً از پنبه استفاده می شود.