زرد

از دانشنامه فرش
پرش به: ناوبری، جستجو

زرد zard

رنگ اشعه خورشید؛ رنگ گل نرگس؛ رنگ برگ خشک شده درختان در پاییز؛ رنگ طلا است. به نظر پژوهشگران یكی از سه رنگ اولیه در طبیعت است و در رنگین كمان پنجمین رنگ از بالا است. رنگ زرد خالص، روشن ترین ته رنگ ها و تراكمی از سفیدی است كه قرمز نقطه ختم آن است. بر روی زمینه سفید به صورت لكه تیره تر جلوه می كند و نورانیت خود را از دست می دهد. زرد را رنگ اخطار و شادمانی، گفته اند. این رنگ دارای انواعی است: ازجمله زرد طلایی، گندلی، زعفرانی و زردآلویی. انواع رنگ زرد را از مواد طبیعی و گیاهی مانند اسپرك، برگ مو، برگ چنار، توت، چای، چوب زرد، هلیله، گندل، جفت، زعفران، سماق و پوست پیاز به دست می آورند. زرد نور افشان ترین رنگ هاست و نشانه هشیاری و فهم و دانش است. چنانچه آن را با خاكستری، سیاه و بنفش سایه دار کنیم نورافشانی خود را از دست می دهد. رنگ زرد در برابر سایر رنگ ها خواص زیر را به خود می گیرد؛

  1. بر روی قرمز پر سر و صدا، بشّاش و دارای زرق و برق است و نشان دهنده شكوه و جلال؛
  2. بر روی سبز اثری درخشان ایجاد می كند و سبز را به درخشش وامیدارد؛
  3. بر روی بنفش بسیار نیرومند و رام نشدنی است؛
  4. بر روی سیاه اثری بسیار درخشان دارد و رنگی تند، نیرومند و بی تمكین ارائه می دهد. زرد هر چه كدرتر شود به جانب نارنجی متمایل می شود. طول موج رنگ زرد 580 تا550 نانومتر است (نور).